Expire date

posted on 21 Sep 2010 02:24 by rocktopia

 

เมื่อประมาณเดือนก่อนผมได้มีโอกาสได้ไปกินข้าวกับเพื่อนที่มหาวิทยาลัยมาครับ

เป็นครั้งแรกที่เราได้กลับมารวมตัวกันหลังจากที่เรียนจบ รับปริญญาและแยกย้ายกันไป ซึ่งนอกจากเป้าหมายหลักจะเป็นการกระหน่ำกินบุฟเฟ่ติ่มซำ(ฟรี)แล้ว ยังเป็นการอัพเดตข่าวคราวของแต่ละคน ซึ่งแน่นอนว่าต้องมีทั้ง ตอนนี้อยู่ที่ไหน กลับไปบ้านรึเปล่า ทำงานอะไร ใครจะเรียนต่อ ยังไง บลาๆๆๆ

เพื่อนผมคนนึงเธออัพเดตว่าเพิ่งเลิกกับแฟน

เมื่อเพื่อนถามเธอก็เล่าถึงสาเหตุต่างๆของการเลิกรากัน โดยสรุปแล้วคือเธอคิดว่าทั้งสองคนไม่น่าจะอยู่ร่วมกันไปในระยะยาวได้ จึงตัดสินใจเลิกกันดีกว่า

เพื่อนๆไม่ได้แสดงความคิดเห็นในเรื่องนี้กันเท่าไรนัก เพราะความรักนั้นเป็นเรื่องที่คนสองคนน่าจะรู้กันดีที่สุด และในเมื่อทั้งคู่ตัดสินใจอย่างนั้น เราก็ควรจะเคารพในความคิดของทั้งสอง

แล้วบทสนทนาก็เลื่อนไหลไปยังเรื่องอื่นต่อไป...

 

เย็นวันนั้นเพื่อนส่วนหนึ่งตัดสินใจที่จะไปร้องคาราโอเกะที่ร้านอาหารแถวมหา'ลัยกันต่อ หนึ่งในนั้นคือคนที่เพิ่งเลิกกับแฟนนั่นแหละ ร้องเพลงกันไปสนุกสนานเฮฮากัน สักพักแฟนคนที่เธอบอกว่าเลิกกันไปแล้วนั่นแหละก็มาหา

สิ่งที่ทำให้ผมและเพื่อนอีกหลายคนแปลกใจคือเธอกับแฟนก็ยังคงทำตัวปกติเหมือนเดิมอย่างทุกๆครั้งที่ผมเคยเจอทั้งคู่ก่อนหน้านี้ ยังคงดูแลกัน พูดคุยกัน ง่ายๆคือเหมือนยังเป็นแฟนกันอยู่นั่นแหละ

พอลับหลังแฟนเธอ ด้วยความสงสัยเราจึงถามกัน ว่าตกลงมันยังไง ไหนว่าเลิกกัน บลาๆๆ แล้วหลังจากนั้นเรื่องทั้งหมดจึงกระจ่าง

เธอบอกตอนนี้เธอตัดสินใจที่จะย้ายหอไปอยู่ที่โรงเรียนที่เธอทำงานอยู่ แต่กว่าจะได้ย้ายไปจริงก็คงต้องรอสิ้นเดือนกันยา ตอนนี้เธอจึงยังอยู่กับแฟนของเธอเหมือนเก่า และตกกันลงว่าเมื่อถึงเวลา การย้ายหอครั้งนี้จะเป็นแยกจากกันจริงๆ และช่วงเวลาที่ยังเหลืออยู่ด้วยกันนั้นทั้งคู่ได้ตัดสินใจจะทำให้เป็นช่วงเวลาที่ดีที่สุด ก่อนที่จะต้องแยกจากกันไป

เมื่อฟังจบผมรู้สึกดี แต่ก็รู้สึกสับสนด้วยเช่นกัน ประโยคแรกที่ผุดขึ้นมาในหัวตอนนั้นคือประโยคที่เคยได้ยินมานานแล้วว่า "รักมีวันหมดอายุรึเปล่า?" ซึ่งก่อนหน้านั้นผมก็เชื่อนะ ว่าความรักนั้นหมดอายุได้ เมื่อถึงเวลาที่คนสองคนนั้นไม่รักกันแล้ว ความรักนั้นก็กลายเป็นขยะทิ้งลงถังไป (หรือใครจะเก็บสะสมไว้ก็ไม่ว่ากัน) แต่ที่ไม่เคยรู้มาก่อนคือมันสามารถกำหนดวันหมดอายุแบบนี้ได้ด้วย

อีกอย่างที่ขัดแย้งกันอยู่ในใจคือการทำดีต่อกันให้มากขึ้นๆ เพื่อที่จะจากกันไป ผมเห็นด้วยว่าการจากกันด้วยดีนั้นเป็นอะไรที่ดีมากสำหรับคู่รักที่ต้องเลิกกันไป แต่การทำดีต่อกันมากๆเพื่อที่จะเลิกกันแบบนี้ผมไม่แน่ใจว่าเมื่อถึงเวลาที่ต้องจากกันจริงๆแล้วทั้งคู่จะทำใจลาจากกันได้รึเปล่า

แต่ที่แน่ๆคือความรู้สึกของผมนั้นไม่อยากให้ทั้งคู่เลิกกันจริงๆ...

 

หลังจากวันนั้นผมก็ไม่ค่อยได้ติดตามข่าวสารของเพื่อนคนนี้สักเท่าไหร่ เลยไม่รู้ว่าเธอเป็นยังไงบ้าง (คือปกติผมไม่ค่อยจะถามเรื่องส่วนตัวของใครอยู่แล้ว ถ้าไม่มีเพื่อนคอยถามและกระจายข่าวต่อก็คงไม่ได้รู้อะไรเลยล่ะมั้ง ฮ่าๆๆ) แต่นี่ก็ปลายเดือนกันยาแล้ว ได้เวลาที่จะต้องแยกจากกันไปทุกที

ผมก็หวังว่าเธอจะมีความสุขกับสิ่งที่เธอได้ตัดสินใจไปแล้วกันนะ...

 

__________________________________________________________

ไหนๆชื่อบล็อกก็ขึ้นหราว่า Rocktopia แล้ว คราวหน้าเลยกะว่าจะเขียนอะไรที่เกี่ยวกับดนตรีซะหน่อยแล้วกัน

(จริงๆจะเขียนคราวนี้แหละ แต่พอดีเรื่องนี้มันแทรกเข้ามาก่อน เลยยกยอดไปแล้วกัน) จะเป็นอย่างไรโปรดติดตาม

edit @ 21 Sep 2010 05:16:57 by Rocktopian

Comment

Comment:

Tweet

มันรู้สึก อึกๆ ในขั้วหัวใจ...




#6 By Icezy Jung on 2010-12-16 01:03

คงเป็นวิธีการที่เหมาะสมที่สุดสำหรับคู่นี้แหละ
เพราะมันอยู่ที่ว่าคนทั้งคู่ตกลงร่วมกันยังไง
มันคงเป็นหนทางที่ลงตัวที่สุดแล้ว

happy ending น่ะดีแล้วล่ะ เนอะ Hot!

#5 By บ๊กชิล on 2010-09-21 20:54

การใช้ช่วงเวลา(ที่ว่าเป็นช่วงเวลา)สุดท้ายให้ดีที่สุด เป็นสิ่งที่ดีนะ อย่างน้อยก็ดีกว่าการจากกันด้วยความรู้สึกแย่ๆ
แต่พ้นกำหนดที่ว่านี้ไป ก็เป็นเรื่องของอนาคตจริงๆล่ะนะ

ปล. ชอบคอมเม้นท์ของพี่บาร์จ, ประทับใจ : )

#4 By maebin on 2010-09-21 16:07

ไหนๆก็ว่าเรือ่งเพลงแล้วจะขอเพลง รักเราไม่เก่าเลย จ้า

#3 By น้องหมี (58.8.30.215) on 2010-09-21 14:50

ผมชอบนะ ทำให้ช่วงเวลาที่เหลือเป็นช่วงเวลาที่ดีต่อกัน แต่หลังจากนั้นแล้วไม่รู้เป็นไงต่อ...

แต่อย่างน้อย ๆ ความรู้สึกดี ๆ ต่อกันก็ไม่จำเป็นว่าเลิกกันไปแล้วจะต้องโกรธกัน ไม่คุยกัน เพราะอย่างน้อย ก่อนเป็นแฟน เราก็เคยเป็นเพื่อนกันมาก่อน..ใช่ไหมครับbig smile

#2 By ขุนกระบี่ on 2010-09-21 08:23

สิ่งที่เพื่อนทั้งคู่ของป๊อกกี้ยังไม่รู้ก็คือตอนที่ฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งมีรักใหม่นั่นแหล่ะ
วันที่นึกจะโทรไปก็โทรไปไม่ได้ หรือโทรไปได้แต่ไม่สะดวกที่จะคุยด้วย
วันที่คนที่เคยเป็นคนสำคัญกลายเป็นคนที่สำคัญรองลงมาหรือไม่สำคัญเลย
วันที่วันนึงเราต้องมาอยู่กับคนใหม่ และคิดถึงอ้อมกอดของคนเก่า
อยากกลับไปก็ไม่ได้ ได้แต่กัดฟันฝืนเดินต่อ หลอกตัวเองไปวันๆว่าวันข้างหน้ามันต้องดีกว่า
ทั้งๆที่ตัวเราเองก็รู้ดีว่า เราไม่เคยต้องการวันที่ดีกว่า เราต้องการแค่วันธรรมดาๆที่ยิ้มง่ายๆเนี่ยแหล่ะ

เคยอ่านการ์ตูนตอนหนึ่งของมุนิน ที่เด็กสองคนร่วมกันปลูกต้นไม้ต้นหนึ่ง
แล้วก็พากันสงสัยว่ามันจะโตมาเป็นต้นอะไร จะออกดอกออกผลมั้ย จะให้ร่มเงามั้ย ฯลฯ
แต่สุดท้ายทั้งสองก็พึงพอใจด้วยกันว่า ไม่ว่าจะเติบโตเป็นต้นอะไร ยังไงๆนี่ก็คือต้นรักของเรา

ความรักที่ลงตัวมันก็ควรจะเป็นแบบนี้แหล่ะ

แต่ชีวิตมันเคยมีอะไรที่ลงตัวที่ไหนกัน ไม่แน่นะ ถ้าโชคดี เมื่อทั้งคู่ได้ออกเดินทาง ได้เรียนรู้ ก้อาจกลับมารักกันใหม่ก็ได้
การตัดสินใจเลือกทางเดินใหม่ อาจเป็นทั้งการตัดสินใจที่ชาญฉลาดและกล้าหาญ และอาจโง่มากในทางกลับกัน

เราก็ได้แต่หวังว่าเพื่อนนายทั้งคู่
คงพบกับความสุขที่เท่าๆกัน และไม่มีฝ่ายไหนที่ต้องมองย้อนกลับมาด้วยแววตาที่เศร้าก็แล้วกันนะ

บ่นยาวเลย ...

ก็บอกแล้วว่าให้เตือนก่อนอ่าน

Hot!

#1 By djbarge on 2010-09-21 05:35